سیمرغ

بيش از يك هفته هست كه اسرائيل غزه را تحت حملات هوايي و بعد زميني خود قرار داده است و بنا بر آمار سازمان ملل بيش از پانصد فلسطيني كشته شده اند كه از اين بين حداقل يك چهارم غير نظامي بوده و هزاران نفر نيز بي خانمان و زخمي شده اند. به نظرمن اين يك فاجعه است و جنايت عليه بشريت است هرچند كه راكت پراكني حماس نيز جز اين نيست و كشتن هر كودك بيگناه چه يهودي و چه مسلمان گناهي نابخشيدني است.دليلي كه من رو وادار كرد كه اين مطلب را بنويسم  واكنش هموطنان ايراني هست. از يك طرف عده اي جيره خوار دولت در فرودگاه مهرآباد، كه تا جاي كه من يادم مياد مدتها است پرواز خارجي نداره، براي انتقال به غزه اعتصاب كردن و از طرف ديگه عده زيادي هم از هموطنان هم گويا كه راكت پراكني حماس به سوي منزلشون بوده از شادي در پوست نمي گنجند!
من به شخصه قبول دارم كه بزرگترين جنايات معاصر توسط رژيم جمهوري اسلامي انجام شده و حمايتهاي اين رژيم از حماس و حزب الله منجر به تنفر بيشتر ما از هر آنچه در فلسطين مي گذرد شده است. ولي آيا كشتار انسانهايي كه ماهها تحت محاصره اقتصادي بودن درست هست؟ آيا اگر چنين اتفاقي در يكي از كشورهاي غربي مي افتاد واكنش ما مشابه بود؟

شب گدشته د ر جمعي از دوستان عزيز ايراني بوديم. صحبت از سريال محبوب Lost شد وبعد صحبت به سريالهاي ايراني كشيده شد. در اين بين يكي از دوستان كه دستي بر قلم  و ادعا روشنفكري دارد گفت كه تمام سريالهاي ايراني رو ديده. در هميم حين پس از اينكه بعضي از دوستان گفتن كه سريالهاي ايراني خيلي در پيتي هستن و … اين دوستمون ناگهان  به خودش اومد كه چقدر از تريپ روشنفكري خودش دور شده. و شروع كرد به صحبت از دردهاي اجتماعي كه در اين سريالها مطرح ميشه و ارزش روشنفكري بالايي كه اين سريالها نسبت به مشابه هاي خارجي دارند. در همين وقت هم يكي ديگه از دوستان شروع كرد به گفتن از بي ارزشي اين سريالها و آموزشهاي غلطي كه داخل اين سريالها داه مي شود و مثال مواد مخدر در يكي از سريالهاي جديد وجالب بود كه هر دوست عزيزم اين سريالها رو كامل ديدند

من به شخصه علاقه زيادي به ديد سريالها چه ايراني و چه غير ايراني ندارم ولي برايم جالب بود كه ما اينقدر سختمون هست كه بگيم ما فلان چيز را انجام ميديم جون دوست داريم و گاهي براي احمقانه ترين كارهها نيز به دنبال دلايل روشنفكري هستيم. و اگر انسان متفكري هستيم به اين معني هست كه نميتوانيم از هرچيز همانطور كه هست لذت ببريم..

در اين مورد بعدا بيشتر مينويسم

چند روز پیش یک فیلم آلمانی دیدم به اسم Das leben der Anderen  یا زندگی دیگران فیلم جالبی بود در مورد یک بازجو آلمان شرقی بود که واقعا به آرمان مارکسیسم و کار خودش ایمان داشت هر چند که در جهت گرفتن آزادی دیگران بود. شخصیت این آدم در عین حال اینکه بازجو و حتی جایی شکنجه گر بود بسیار ساده بود و هر کاری رو که می کرد در جهت رسیدن به آرمان بزرگی برای انسان می دید. اما این شخصیت در جایی که مشغول شنود در زندگی یک نویسنده بود دچار دگرگونی شد. و نهایتا  با کمک به نویسنده خودش رو در خطر قرار داد. اگرچه شاید این فیلم مقداری زیاده روی کرده بود. ولی واقعا چنین انسانهایی وجود دارند و همیشه اسباب سوء استفاده افراد قدرت طلب می شوند.

من خودم به شخصه فکر می کنم که مملکت ما پر از چنین ساده لوحانی هست و بزرگترینشون هم همون جناب رییس جمهور است. درست هست که این رییس جمهور داره مملکت را داره نابود می کند ولی من  فکر می کنم که اون هم بنا بر اعتقادش واقعا  داره خالصانه در جهت خدمت به مردم ایران و دنیا قدم بر می داره. حالا کی این جناب رییس جمهور بیدار بشه و واقعتهای دنیا رو ببینه خدا می دونه.

ما ايرانيها علاقه شديدي داريم که کمبود هاي خودمون رو با پيدا کردن آدمهاي بزرگ جبران کنيم آخرين نمونه هم همين خانم صبور هست که شاید تو هرسايت فارسي زبوني حداقل يک بار ادا شده که اين خانم ايرانيه! و کار به جايي کشيد که خودش اعلام کرد بابا بخدا من ايراني نيستم. آيا تو دنيا امروز واقعاً کسي مثل اين خانم ارزش داره من بيشتر از اينکه افتخار کنم ناراحت ميشم که به اين خانم خيلي ظلم شده! ايا کسي مي تونه تو 6 سالگي تصميم بگيره که مي خواد يک دانشمند بشه؟ 10 سالگي به درستي تصميم بگيره که بره ليسانس رياضي بخونه؟ آیا واقعا این خانم کودکی را تجربه کرده؟ ايا غير از اينه که پدر و مادرش به اين مسير کشوندنش؟ آیا اگه نمي خواهيم قبول کنيم که ايرانيا از همه بالاتر نيستن بهتر نيست حداقل يک روش ديگه واسه نشون دادن برتري خودمون پيدا کنيم ؟

سالها پیش نوشتن وبلاگ شروع کردم ولی از کارم چندان راضی نبودم. امیدوارم این بار موفق تر باشم. هدفم این هست که اینجا از تفکرات وزندگی خودم بنویسم.