مدتی پیش مهمان برادرم بودم که سالهاست ساکن خارج از کشور هست و فهمیدم که علارغم تمام فعالیتهایی که داره مثل کار کوهنوردی ورزشهای مختلف کمپینگ گروهی و … باز چقدر تنهاست . چقدر اینجا تو فکر خانواده داخل ایران و چقدر دور از انها هست و دیدم این راهی هست که خودم هم دارم میرم.

ولی واقعا دلیل این چی هست؟ آیا سختی هایی که ما توی ایران کشیدیم واقعا دلیل این کار هست؟ نبودن آزادی داخل ایران؟ بالاتر بودن رفاه در کشورهای غربی؟ واقعا دلیل این تبعید خود خواسته چیست؟

آیا بهتر نیست که کمی به خودمون بیایم و ببینیم که چه به راحتی از عزیزانمون داریم میگذریم و تنهایی مضاعفی را به خودمون تحمیل میکنیم؟

من به شخصه علاقه زيادي به ديد سريالها چه ايراني و چه غير ايراني ندارم ولي برايم جالب بود كه ما اينقدر سختمون هست كه بگيم ما فلان چيز را انجام ميديم جون دوست داريم و گاهي براي احمقانه ترين كارهها نيز به دنبال دلايل روشنفكري هستيم. و اگر انسان متفكري هستيم به اين معني هست كه نميتوانيم از هرچيز همانطور كه هست لذت ببريم..

در اين مورد بعدا بيشتر مينويسم

من خودم به شخصه فکر می کنم که مملکت ما پر از چنین ساده لوحانی هست و بزرگترینشون هم همون جناب رییس جمهور است. درست هست که این رییس جمهور داره مملکت را داره نابود می کند ولی من  فکر می کنم که اون هم بنا بر اعتقادش واقعا  داره خالصانه در جهت خدمت به مردم ایران و دنیا قدم بر می داره. حالا کی این جناب رییس جمهور بیدار بشه و واقعتهای دنیا رو ببینه خدا می دونه.